G1655 ἐλεήμων エれエーモーン eleēmōn {el-eh-ay‘-mone} 恵みに富む
〔品詞〕形容詞
〔語源〕「ἔλεος慈悲、同情」
〔意味〕恵みに富む、憐れみ深い、あわれむ、同情する、助ける、ほどこす
〔使用頻度〕2回
≪新約聖書使用聖句索引ἐλεήμων≫
ἐλεήμων (2回) マタイ5:7 へブル2:17
マタイ5:7
μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.
口語訳聖書
あわれみ深い人たちは、さいわいである、彼らはあわれみ(ἐλεήμων)を受けるであろう。
ヘブル2:17
ὅθεν ὤφειλεν κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι, ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν θεόν, εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ·
口語訳聖書
そこで、イエスは、神のみまえにあわれみ深い(ἐλεήμων)忠実な大祭司となって、民の罪をあがなうために、あらゆる点において兄弟たちと同じようにならねばならなかった。
